Sprzedaż konsumencka

Drukuj

 

O sprzedaży konsumenckiej można mówić wówczas, gdy przedsiębiorca w zakresie działalności przedsiębiorstwa dokonuje sprzedaży rzeczy ruchomej (towaru konsumpcyjnego) konsumentowi. Sprzedaż konsumencka nie obejmuje sprzedaży energii elektrycznej, gazu i wody (chyba, że są sprzedawane w ograniczonej ilości lub w określonej objętości). Nie obejmuje także sprzedaży egzekucyjnej i sprzedaży dokonywanej w postępowaniu upadłościowym albo innym postępowaniu sądowym.

 

Zgodnie z art. 22¹ kodeksu cywilnego za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsumentem jest ten, kto kupuje od przedsiębiorcy.
Konsument, jako słabsza strona umowy ze względu na mniejszą siłę kontraktowania, podlega szczególnej ochronie, jednak w świecie agresywnej reklamy i zaawansowanych technik marketingowych i tak musi zachować wzmożoną czujność.

 

Obowiązki sprzedawcy przy zawieraniu umowy
Do podstawowych obowiązków sprzedawcy przy zawieraniu umowy z konsumentem określonych w ustawie o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej należą:

 

Dowód zakupu
Dokonując zakupów konsument powinien pamiętać o konieczności uzyskania potwierdzenia zawarcia umowy (w formie rachunku, paragonu, faktury). Dowód zakupu, w razie potrzeby, w znacznej mierze ułatwi złożenie u sprzedawcy reklamacji.
Należy jednak pamiętać, iż ograniczanie ustawowego prawa konsumenta do reklamowania towaru, jedynie z powodu braku takiego potwierdzenia, jeśli konsument potrafi w inny sposób udowodnić fakt zawarcia umowy, jest niedopuszczalne.

 

Reklamacja
W przypadku, gdy zakupiony towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, konsument ma prawo złożyć reklamację do sprzedawcy, ponieważ w myśl obowiązujących przepisów, to sprzedawca odpowiada wobec kupującego za towar niezgodny za umową.
Towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, gdy:

 

Składając reklamację u sprzedawcy konsument może domagać się doprowadzenia towaru konsumpcyjnego do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy (nieodpłatność naprawy i wymiany oznacza, że sprzedawca ma również obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez kupującego, w szczególności kosztów demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia).
Prawo wyboru między naprawą a wymianą towaru przysługuje konsumentowi i jest wiążące dla sprzedawcy.
Jeśli naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów, bądź narażają konsumenta na znaczne niedogodności, konsument ma prawo żądać obniżenia ceny albo od umowy odstąpić i zażądać zwrotu pieniędzy.
UWAGA: Konsument nie może od umowy odstąpić, jeśli niezgodność towaru z umową jest NIEISTOTNA.

 

Zasad określonych wyżej nie można wyłączyć ani ograniczyć w drodze umowy zawartej przed zawiadomieniem sprzedawcy o niezgodności towaru z umową.
W przypadku zaspokojenia roszczeń wynikających z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową, sprzedawca może dochodzić odszkodowania od któregokolwiek z poprzednich sprzedawców.

 

Uprawnień wynikających z ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej nie należy mylić, z uprawnieniami wynikającymi z gwarancji.

 

Ważne terminy